درود بر تو هم میهن نازنین و گلم:
میدونستی گلي را که هديه گرفتهاي چه معنا و مفهومي دارد!؟
«گل بنفشه: نشانه آنست که عاشق از دلدارش ميخواهد با او مهربان باشد، او را دوست بدارد و در رنج و شادمانيش شريک و سهيم باشد.
گل يخ: نشانهاي است بر نااميدي و رنج عشق.«میدونی گل یخ تنها در سیبری پیدا میشود و رنگش سیاه است»
گل نرگس: نشانهايست بر شوريدگي عاشق که از معشوقه ميخواهد با او يکرنگ باشد.
گل لاله: نشانه آنست که عاشق حاضر است در راه معشوق از جان خويش هم بگذرد و هر چه که او بخواهد انجام دهد.
گل ميخک: نشانه آنست که عاشق قلب خودش را که بهترين هديههاست به معشوق از جان گراميتر تقديم ميکند.
گل نسترن: نشان آنست که عاشق از خيانت معشوق به تنگ آمده و دلش ميخواهد از او که عشق را با هوس مخلوط کرده است بگريزد.
گل مرواريد: نشانهايست بر آخرين حرفهاي دل عاشق و آخرين نالههاي قلب ديوانهاش.
گل شقايق: نشانهايست از عشق شورانگيز عاشق به معشوق و نشانهي تپيدنهاي قلب اوست در آرزوي ديدار معشوق.
گل سرخ: نشانه عشق آتشين است. عشقي که عاشق ميخواهد خود را در ميان شعلههايش قربان معشوق نمايد.
گل اطلسي: اين گل را هر که براي معشوق بفرستد از او ميپرسد که آيا او را دوست دارد يا نه.
گل بيدمشک: نشانه آنست که عاشق کينه معشوقه بيوفا را به دل نميگيرد و با فرستادن شاخهاي از اين گل، به او مي گويد من تو
را ميبخشم زيرا گناه از من و سرنوشت من است.
گل ناز: نشانه آنست که عاشق در عين حال که ناز معشوقه را دوست دارد دلش ميخواهد او افسونگري را کم کند و به سوي وي روي آورد.
گل مرزنگوش: نشانه نفرت عاشق و نفرين اوست که براي معشوق ميفرستد.
گل شببو: نشانه آنست که عاشق از معشوق خود تمناي بوسه دارد و از دور او را ميبوسد.


همه این گلهای زیبا در یک دسته گل بزرگ تقدیم شما باد بجز مرزنجوش و میخک!
درود
جالب بود
پاینده باشی ایراندخت
هوم..چه گلای خوشکلی… منم گل زرد و نارنجی و به خصوص قرمز رو دوست دارم
خیلی جالب بود ، در بلاگ نیوز و بالاترین لینک می دهم .
درود
شما خودت گلي درباره گلها هم كه مينويسي
چه گل تو گلي ميشه
صد تا سبد از همه اين گلا ( غير از مرزنگوش ) تقديم به شهلاي گرامي
شاد و سر بلند باشي ….
سلام
همه گلها بغیر از مرزنگوش تقدیمتان
عزیز بابا! فعلا خود کلمه “معنی” رو درست بنویس، واسه “مئنی”(!!) گلها هم یه فکری میکنیم!
——
آقای سهیل خواهشمندم دلیل اینگونه نگارش من را بدانید:
معنی به زبان پارسی نوشته نشده، بلکه به زبان تازیست و آنچه که من نگاشتم “مئنی”پارسی است نازنین هم میهن.