آیا با تو نیز چنین است!!؟؟

درود بر تو :

مسائلی که برایت پیش می آیند را چگونه و تا چه حد می توانی در ذهنت نگهداری؟ همانی که دلت میخاسته را سریع به یاد میاوری!

از خودم برایت بگویم، چند سالیست که خاطرات بد را «گذاشتم و از رویشان گذشتم» تا بلکه به احساسات زخمی شده ام بیش از این نیشتر نخورد.

به هیچ چیز بد فکر نکردن، باعث شد تا در این میان بسیاری از خوبهایش نیز دچار فراموشی بشوند. به زیبان ساده تری باید گفت:

“فکر نکردن با فراموش کردن برابر شد”

در خیلی از موارد زندگی مانند گیج ها با فراموش کردن حتا یک واژه مثل منگ ها از بیان حرفی ناتوان شده و به قول خارجی ها دچار -بلَــک آوت- «فراموشی ثانیه ای و زودگذر»میشوم ، اصلن ذهنم برای یادآوری آن موضوع یا حتا واژه مورد نظر، کمکی بهم نمیرساند.

نا گفته نماند که برخی از آدمهایی که به نظر بنده عاقل، حسابگر، جوان و فهیم بودند نیز دچار این فراموشی شدند و با من ابراز هم دردی میکنند!!!؟ خوب من اوایل میگذاشتم به حساب “ام اس” لعنتی که همه چیز را از من دور کرده، ولی زمانی که این موضوع را با دیگران مطرح میکنم می بینم ایشان نیز مانند من و شاید بد تر از من شدند.

مثلن هفته پیش زیدی میهمانم بود و از این مسئله گله مند و میگفت شهلا نمیدونم با من چه شده که اینقدر فراموش کار شده ام!؟

با بهترین دوستم که در این مورد حرف میشه او نیز همین را میگوید، دیروز با دوستی از ایران حرف میزدم و ایشون نیز از این مورد فراموش کاری گله مند و به من میگفت نه عزیزم من از تو بدترم. خلاصه خیلی ها انگار یه جورایی فراموشی مفرط را دچار شده اند.

به هیچ کمکی مانند مثلن دکتر روانکاو نیز هیچ تکیه ای نمیتوان کرد، کتاب روان شناسی خریدم ولی اینها را توضیح واضحات میپندارم،  چونکه ایشان نیز مانند من انسانند!!! آیا راه ما اهل فراموشی به کجا میرسد ؟درست میگم یا درست میگم؟

یک دوست (همدرد) به من میگفت این خیلی بد است و خطر مبتلا شدن به ” آلتزهایمر”تهدیدت میکند.

این هم حرفی از مادر عروس

در آخر راه ما فراموش کاران به کجا می انجامد!؟ امید که به جاهای خوب برسیم

تا درودی دگر بدرود