سالگرد زلزله بـــم…

درود بر  تو :

دیشب این فیلم را بدون هیچ آگاهی از اینکه فردا”یعنی امروز” ۵ دی ماه است، را دیدم.

کمی از داستان فیلم:

دکتر پارسا از آلمان رفتند ایران برای جراحی قلب یکی از دوستانشان…

آقای دکتر اهل بم بودند و من با شنیدن نام بــم حالم دگرگون شد، از بیهوده و بی جا از بین رفتن هم میهنانم همیشه یک حالت خاصی برای مردم بم و آثار باستانی  که بین رفته اش میشوم.

با دیدن آقا پسری به نام بهرام در فیلم، یاد دوست خوبم شهاب افتادم که شاید نه همه این هنرپیشه را مانند ایشون ببینند ولی دوری و غربت یاعث تمام وجه تشابه دادن های به جا یا شاید نابجا بشود. شاید هم همشهری بودن خانم گلش با مردم بم یا شاید…

۵ سال پیش که در بم زلزله آمد و در عرض۱۴-۱۳ ثانیه همه چیز را  به خاک کشوند و دل ما را در اینجا پریشون کرد. خیلی درد بار بود که گزارش های اسفناک را در تلویون ببینی و هیچ کمکی از دستت بر نیاد!!! مهرنوش که اون زمان با من آنلاین خیلی ارتباط داشت، کار و زندگی اش را رها کرد و برای کمک به بم رفت تا بلکه بتواند یکی از مجروحین را پانسمان کند!؟ خلاصه دستتون درد نکنه نازنینانی که برای کمک به هم میهنان باز مانده کمک رساندید.

چه حادثه هایی که در این چند ثانیه لعنتی اتفاق نیوفتاد و چه بچه هایی که هنوز روی خوش دنیا را ندیدند و به قبر فرو رفتند. آقای مهندس سعیدی موسس و مسئول موج پیشرو و بانوی گرامیشان نیز کمک های چشم گیری بودند برای بچه های باقی مانده از زلزله در بم و دیگر دوستان از جای جای دنیا.

هنرمندان خوبی که به وجود و با بودنشون افتخار هر ایرانی بودند، مانند آقای « بسطامی »هنرمند گرامی.

و یک مرد هنرمند را در فیلم دیدم که عکس متوفیان را با سوزنی”نام دستگاهش نمیدانم چیست؟” بر روی سنگ قبرشون میکند و آمار تمام کشته شده ها را داشت.

خداوندا خودت میدانی که مردم ما چقدر بی گناه و بی خبر نزدت آمدند، پس همه را ببخش و بیامرز خدا جون.

اینجا را ببینید شاید برخی از سوال هایت در مورد شهری که هزاران سال به خودش زلزله ندیده بود…

درود بر فَرِوِشی پاکشان باد.

تا درودی دگر بدرود